Owczarek Belgijski Groenendael – opis rasy

Duży temperament, wesołość, chęć do nauki i pracy to najkrótsza definicja psa rasy Owczarek Belgijski Groenendael. Potrzebuje dużo ruchu i świeżego powietrza. Odważny i zdecydowany pies.

Pochodzenie

Jeden z czterech belgijskich psów pasterskich, obok malinoisa, tervuerena i laekenoisa. Zaliczane są do ras pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowane do sekcji psów pasterskich owczarskich.

Groenendael został wyhodowany przez belgijskiego hodowcę Nicholasa Rose. Oficjalnie rasa powstała pomiędzy 1891 a 1897. Psy groenendaela są większe i masywniej zbudowane od suk.

Wygląd

Włos czarny – długi, falisty – z dopuszczalnymi białymi znaczeniami na piersi krawat i na palcach, także szare portki i rudawy nalot na sierści.

Charakter

Owczarek Belgijski Groenendael to pies o dużym temperamencie, energiczny i żywiołowy lecz może być bojaźliwy i niepewny, jeżeli był źle socjalizowany i prowadzony. Potrzebuje stałego kontaktu z właścicielem, od którego należy wymagać doświadczenia i konsekwencji, gdyż psy tej rasy miewają skłonności do dominacji.

Przydatność

Z uwagi na dużą sprawność, dzielność oraz wyśmienity węch, groenendaele służą w policji. Ponadto są znakomitymi tropicielami, ratownikami oraz przewodnikami niewidomych. Osiągają sukcesy w psich sportach, m.in. w agility. Groenendaele są dobrymi i czujnymi stróżami, lubią pracę, są spostrzegawcze i pojętne.

Warunki życia

Pies niezbyt dobrze czuje się w mieszkaniach, specjalnie w sytuacjach, gdy ma pracujących, nieobecnych przez cały dzień opiekunów.

 Szkolenie

Są to psy wymagające specjalnej tresury przez pozytywną stymulację – czyli nie poprzez zmuszania psa do danych zachowań, ale zachęcanie psa i nagradzanie tych zachowań, o które nam chodzi.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Groenendael

O rasie z naszego doświadczenia

Można określić te rasę jednym zdaniem. Pies wspaniały pod każdym względem, a jednocześnie bardzo wymagający. Co to oznacza? Uzi Polaris jest moim czwartym czarnym belgijskim przyjacielem. Wychowanie takiego psa od szczeniaka, to jak czteroletnie studia z połączenia kilku kierunków, akademia wychowania fizycznego i nauki społeczne. Pomocne w jego wychowaniu, było posiadanie groenendaeli wcześniej, no i dwójki swoich dzieci, Wojtka i Doroty. Jednak Uzi w swoim okresie młodzieżowym do trzeciego roku życia, był o wiele bardziej wymagający niż ludzkie dzieci.

To wspaniała przygoda i było warto podjąć trud socjalizacji i szkolenia. Dopóki nie poznałem Uziego, nigdy nie miałem tak wspaniałego przyjaciela.

Chcesz lepiej poznać groenendaela, przeczytaj więcej w >>> Moja przygoda z belgiem.

DlaDuzegoPsa

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *